بررسیها درباره سرعت بسیار پایین پروژههای ساخت مسکنحمایتی، ۵ مانع را در مسیر شناسایی کرده است.
به گزارش شیراز۱۴۰۰، به نقل از دنیای اقتصاد، اگر دولت قصد دارد خیلی زودتر از افق زمانی برآورده شده یعنی ۴۱ سال تا خانهدار شدن حدود ۸۰۰ هزار پیشخریدار قطعی، واحدها را تحویل خانوارها بدهد، باید این موانع را برطرف کند.
قیمت پایینتر از قیمت ساخت واقعی، اولین مانع است.
طی سالهای گذشته رقم توافقشده با سازندهها برای ساخت مسکن حمایتی با واقعیت هزینه ساخت همخوان نبود و این در کار و سرعت سازندهها اثر منفی گذاشت و در نهایت پروژهها را مشمول تورم سالانه بیشتر کرد.
ضعف در شناسایی مناسب و آمادهسازی زمین ۹۹ ساله به خاطر مسائل بودجهای و مالی، مانع دیگر است.
یکی از بزرگترین موانع نیز به اقتصاد خانوارهای متقاضی مسکنملی مربوط است. شرایط تامین آورده نقدی چون برای همه پیشخریداران «جانمایی شده در یک پروژه»، هماهنگ نیست در نتیجه، ناتوانی در پرداخت به موقع پول توسط بخشی از آنها، کل پروژه را به توقف میکشاند.
مانع چهارم نیز تسهیلات بانکی است که بسیار اندک است و به موقع تزریق نمی شود.
مانع پنجم نیز «تامین آب و برق و گاز» در مراحل آمادهسازی پروژههای مسکنملی است.
هفته گذشته سایت اطلاعرسانی وزارت راهوشهرسازی اعلام کرد، مجموعهای از ساختمانهای مسکونی طرح «مسکنملی» در شهر جدید پردیس در مراحل «تحویل و تکمیل» قرار گرفتهاند اما چون «شبکه گازرسانی و برقرسانی» هنوز اجرا نشده است، نتوانستهایم واحدها را به مالکانشان واگذار کنیم. ساختمان مسکونی ساخته شده اما گاز و برق ندارد. برخی دیگر از پروژههای مسکنملی، آب ندارد.
در طرح مسکن مهر، یک علت اصلی که پروژههای ساختمانی مسکونی، بیش از ۱۵ سال به طول انجامید تا ساخته و تحویل مردم شوند، «ساز ناکوک» دستگاههای خدماترسان روی زمینهای ۹۹ ساله بود. خیلی از ساختمانهایی که در محلههای ۹۹ ساله پرند و پردیس و هشتگرد ساخته شدند، ماهها و بلکه سالها به خاطر «عدم تامین به موقع شبکههای آب و برق و گاز»، متوقف بودند یا ساختهشده، در انتظار «تامین خدمات» برای تحویل به خانوارها قرار داشتند.
بررسیها از این ماجرا نشان میدهد، دستگاههای دولتی در طرحهای مسکنحمایتی که در هر دولتی با یک اسمی به اجرا در میآید، «تعهد کاملی» برای خود در جهت پشتیبانی از طرح قائل نیستند. در حال حاضر نیز با توجه به موضوع ناترازی و عدم تعادل بین عرضه و تقاضا در حوزههای آب و برق و گاز، به نظر میرسد تامین این خدمات ۳ گانه برای مسکنملی، در اولویتهای بسیار پایین قرار داشته باشد.
هر چقدر ساخت و تکمیل مسکن ملی به تاخیر بیفتد، «تورم تولید» روی قیمت تمامشده این واحدها تحمیل میشود و «هزینه تامین مسکن» را برای پیشخریداران کمدرآمد، سنگینتر میکند. در ابتدا یعنی سال ۱۴۰۰ قرار بود این واحدها با حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلیون تومان «آورده نقدی» خانوارها در کنار وام ساخت، تولید و تحویل شود. اما امروز و تا اینجا دستکم ۵۰۰ میلیون تومان «آورده نقدی» لازم است که به احتمال خیلی زیاد، این رقم به خاطر تاخیرها افزایش پیدا خواهد کرد.
